บทที่ 243

หลังจากวางสาย โดโรธีบอกเบลล์ว่าเจอร์เมนกําลังตามหาเธอ ดังนั้นเธอจึงต้องออกไปข้างนอก เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ มีเหตุผลมาก เธอโบกมือและพูดอย่างอ่อนหวานว่า "ลาก่อนแม่ กลับมาโดยเร็วที่สุด" โดโรธีก้มศีรษะ จูบใบหน้าเล็กๆ ของลูกสาวแล้วพูดว่า "เอาล่ะ เบลล์ เป็นผู้หญิงที่ดีในขณะที่ฉันไม่อยู่ ฉันจะกลับมาหลังจากที่ฉันจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว" ขณะที่เธอเดินออกจากห้องไอซียู เธอก็ชนกับเครเดนซ์ เขาขมวดคิ้วเมื่อเห็นเธอถือกระเป๋าสีดําและโทรศัพท์ของเธอ ความวิตกกังวลในดวงตาของเธอก็น่าเป็นห่วงเช่นกัน "เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า" เขาถาม "โอ้ มันไม่มีอะไร เจอร์เมนเพิ่งโทรมาขอให้ฉันไปหาเธอ" "ตอนนี้ฉันเป็นอิสระแล้ว ฉันสามารถส่งคุณไปได้" โดโรธีปฏิเสธข้อเสนอโดยไม่คิดอะไรเลย "ไม่ ไม่เป็นไร ฉันสามารถเรียกแท็กซี่ได้เมื่อฉันลงจากรถ ใช้เวลาไม่นาน" หลังจากนั้นเธอก็เดินผ่านเขาโดยไม่เหลือบมองและเข้าลิฟต์อย่างรีบร้อน ใบหน้าของเครเดนซ์มืดลงหลังจากการปฏิเสธครั้งนั้น เขากระชับริมฝีปากบาง ๆ ของเขาและมองดูโดโรธีจากไปด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ประตูลิฟต์ปิดอย่างรวดเร็ว และชายที่มีสีหน้าอธิบายไม่ได้ก็ถูกปิดไว้เช่นนั้น ไม่กี่นาทีต่อมาโดโรธีเด