Capítulo 45
Pasaron dos minutos, y ella no supo qué le dijo Orlando a Catalina, pero él volvió a abrir la puerta del auto y se subió nuevamente.
Julieta giró la cabeza, cerró los ojos y fingió estar dormida. Sentía cada vez más mareo, y sin darse cuenta, cayó en un profundo sueño.
En medio de su sopor, sintió que alguien la cargaba y la colocaba sobre una cama suave y mullida.
Una mano se movía de un lado a otro, ayudándola a quitarse la ropa, luego le puso el pijama y al final le limpió la cara.
Sentía que ser atendida de esa forma era algo maravilloso.
Julieta soltó un par de carcajadas en sueños y perdió por completo el conocimiento.
...
Al día siguiente.
Cuando Julieta abrió los ojos y vio una cara desconocida, casi dio un salto del susto.
Se incorporó de golpe y miró a la mujer de unos cuarenta años frente a ella. —¿Quién eres tú?
La mujer, con una sonrisa cálida, sostenía un tazón de sopa humeante. —Señora Julieta, soy la empleada doméstica que contrató el señor Orlando. Puede llamarme Valen

Naka-lock na chapters
I-download ang Webfic app upang ma-unlock ang mas naka-e-excite na content
I-on ang camera ng cellphone upang direktang mag-scan, o kopyahin ang link at buksan ito sa iyong mobile browser
I-click upang ma-copy ang link