Capítulo 117
—Come todo lo que quieras, cariño. —Acaricié el pelo de Luis con los dedos y lo observé mientras desayunaba. El pobre niño comía como si no hubiera comido en días, y dadas las circunstancias, lo entendía perfectamente.
—Entonces, Bob... ¿qué dijo? —le pregunté. Me sentí culpable por presionarlo para que hablara, cuando obviamente no quería, pero no había pegado ojo. Solo podía pensar en mi hermano y en si estaba vivo o no.
Solo quería llamar a Cristian para que lo salvara, pero para eso tenía que contarle sobre Luis y no quería poner a ninguno en peligro. No cabía duda de que Cristian haría todo lo posible por proteger a Luis, pero no podía decir lo mismo de los demás.
Había una cosa que podía decir: Luis no quería volver allí en absoluto.
Una vez que los García descubrieran que yo tenía a Luis, la situación solo empeoraría aún más.
—Bob me dijo que eres su hermana y que puedo confiar en ti. —Luis mordisqueó su sándwich. Al menos le había dicho la verdad a alguien.
"¿Entiendes lo que p

Naka-lock na chapters
I-download ang Webfic app upang ma-unlock ang mas naka-e-excite na content
I-on ang camera ng cellphone upang direktang mag-scan, o kopyahin ang link at buksan ito sa iyong mobile browser
I-click upang ma-copy ang link