Capítulo 220
"No tenía ni idea de que fueras así." Me felicitó. Era prueba suficiente de que desconocíamos tanto el uno del otro. Si de verdad fuéramos uno, él habría sabido que siempre estaba dispuesta a hacer cosas así. "Mientras tanto, encontraré pruebas. Estoy segura de que es el hijo de mi tío."
“¿Qué pasa con Javier y Luca?”
—No les he dicho nada —dijo Cristian—. No sé cuál será su reacción, así que creo que es lo mejor.
—Entiendo. —Asentí. Luca tenía mal carácter, y Javier nunca hablaba de su padre, así que probablemente no acabaría bien—. Tampoco puedes preguntarle a tu papá. Necesita descansar.
Cristian se rió entre dientes y me pasó los dedos por el pelo. "A veces siento que eres la única que me entiende".
Se suponía que sería un día divertido, y en realidad fue bastante loco cómo un libro de fotografías lo arruinó.
—Entonces, ¿lo invitamos a la sesión familiar? —pregunté para relajarme. Cristian soltó una carcajada y se encogió de hombros. —No sé nada de eso.
—Es raro, ¿verdad? —dije—. T

Naka-lock na chapters
I-download ang Webfic app upang ma-unlock ang mas naka-e-excite na content
I-on ang camera ng cellphone upang direktang mag-scan, o kopyahin ang link at buksan ito sa iyong mobile browser
I-click upang ma-copy ang link