Capítulo 300
cristiano
—Bueno —dijo Darío con torpeza. Cristian se encogió de hombros y señaló hacia el almacén—. Me dijiste que me guiarías, así que te dejo que lo hagas.
—No me refería a la entrada —dijo Darío, irritado—. Me refería a la conversación.
Cristian soltó una carcajada y puso la mano sobre el hombro de Darío para jalarlo hacia el almacén. "¿Ah, la conversación?", preguntó con sarcasmo. "¿Sabes siquiera cómo es nuestro primo?"
"No... tengo ni idea", rió Darío mientras entraban. Darío no pudo evitar las caras desconocidas y algunos familiares que lo miraban con desdén.
—No es nada contra ti —le explicó Cristian—. Es que se sienten amenazados por tu presencia.
"¿Mi presencia?", preguntó Darío. Darío estaba confundido y no entendía cómo alguien podía desagradarle cuando se esforzaba al máximo por llevarse bien con todos. "Tienes que entender que esta gente se ha esforzado mucho para ganarse nuestro respeto", compartió Cristian. "Y entonces apareces tú..."
—¿Entonces no me he ganado tu resp

Naka-lock na chapters
I-download ang Webfic app upang ma-unlock ang mas naka-e-excite na content
I-on ang camera ng cellphone upang direktang mag-scan, o kopyahin ang link at buksan ito sa iyong mobile browser
I-click upang ma-copy ang link