Capítulo 304
—¡Paz, vamos, estamos de vacaciones! —dijo Laura y miró por encima de mi hombro. Hacía una hora que no hablaba con Cristian, y ya estaba enloquecida porque ni siquiera me había escrito.
¿Se habría dado cuenta de que estaba enojado?
Claro que sí. Le colgué el teléfono. Mi reacción fue un poco exagerada, y no tenía por qué hacerlo. ¿Pero de verdad me equivoqué? Me dijo que saliera a divertirme justo después de haberme sincerado con él, y eso era inaceptable.
¿Viste toda esta comida? ¡Dios mío! —gritó Esperanza. Laura dejó de prestarme atención y corrió hacia Esperanza—. ¡Estás bromeando! —dijo.
La casa era preciosa, pero como siempre, me preocupaban otras cosas. "¿Sigue siendo por Cristian?", preguntó Isabel. Por desgracia, Laura y Esperanza no tenían reparos en mostrarle su odio, así que la pobre Isabel se había quedado a mi lado.
—Al menos no es como tu hermano. Ni siquiera me contestó —dijo Isabel con cara de irritación. Isabel se quejaba más de Bob que yo de Cristian, lo que signific

Naka-lock na chapters
I-download ang Webfic app upang ma-unlock ang mas naka-e-excite na content
I-on ang camera ng cellphone upang direktang mag-scan, o kopyahin ang link at buksan ito sa iyong mobile browser
I-click upang ma-copy ang link