Capítulo 322
Probablemente estaba nervioso porque no tenía ni idea de qué demonios le había contado Cristian a Darío. ¿Acaso sabía algo?
"Siento como si Cristian me estuviera mirando". Dario rió entre dientes. Sus palabras me pusieron nerviosa, y me pregunté qué quería decir. "¿Q-qué? ¿Por qué?", pregunté con labios temblorosos.
—Eh —dijo Darío frunciendo el ceño—. ¿La bebé? Tiene sus ojos.
—¡Ah, claro! —dije aliviada—. Sí, y te está mirando, así que por eso parece que Cristian te está mirando —concluí. No había nada más incómodo que esta conversación.
Ni siquiera esperaba que Cristian arrastrara a Darío a su vida, sobre todo después de haberle dicho lo que sentía por su primo. Sé que también le dije que esos sentimientos eran mentira, pero aun así.
—¿Estás bien? —preguntó Darío—. O sea, ¿estamos bien? ¿O te estoy haciendo sentir incómoda?
—¡No, por qué lo harías! —dije, un poco a la defensiva—. Estoy bien, estamos bien, ¡todo está bien!
Darío me guiñó un ojo y acercó la mano a un mechón de mi cabe

Naka-lock na chapters
I-download ang Webfic app upang ma-unlock ang mas naka-e-excite na content
I-on ang camera ng cellphone upang direktang mag-scan, o kopyahin ang link at buksan ito sa iyong mobile browser
I-click upang ma-copy ang link