บทที่ 1190

น้ำลายสอ! นอร์ตันเลียริมฝีปากของเขาด้วยลิ้นพลางจ้องมองไปที่รอบเอวที่เพรียวบางของแมนดี้ สำหรับเขาแล้วแมนดี้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาคืออาหารชั้นเลิศ ถ้าได้ลิ้มลองคงอร่อยถูกปาก เขารู้สึกตื่นเต้นมากถ้าเขาเริ่มจากเอวของเธอ นอร์ตันตื่นเต้นมากจนแทบจะทนรอไม่ไหว จินตนาการไปถึงแมนดี้ดิ้นบนพื้นและคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด เมื่อมองดูท่าทางของนอร์ตัน แมนดี้ก็หลับตาลงอย่างสิ้นหวัง เธอไม่คิดว่าจะมีใครสามารถช่วยเธอได้ ตู้ม! ในช่วงเวลาที่สำคัญนี้ จู่ ๆ ก็มีคนมาเตะประตูบ้านของตระกูลเยตส์ ประตูยักษ์ถูกทุบลงกับพื้นจนเกิดเสียงดัง ทุกคนในที่นั่นอดไม่ได้ที่จะหันไปตามต้นเสียง ทุกคนเริ่มสั่นเทา นอร์ตันขมวดคิ้วเข้าหากัน มีคนขัดจังหวะเขาในจังหวะที่เขากำลังจะเพลิดเพลินกับแมนดี้ตรงหน้า มันทำให้เขาไม่พอใจ ผ่านไปครู่หนึ่งร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นและค่อย ๆ เดินเข้ามา บรรยากาศรอบ ๆ ดูอึมครึมแม้ว่าเขาจะสวมแค่เสื้อผ้าธรรมดา ๆ “อะไรนะ? ฮาร์วีย์ ยอร์กงั้นเหรอ?!” เบ็นพูดขึ้นด้วยความประหลาดใจ เขาไม่คิดว่าฮาร์วีย์จะปรากฏตัวในเวลาแบบนี้ ถ้าพูดตามเหตุผล ลูกเขยกาฝากอย่างเขาควรจะต้องตัวสั่นกลัว มันจะสมเหตุสมผลมากกว่